Pregorele sijalice i istrošene baterije u Srbiji najčešće završavaju u kantama za smeće, a potom na deponijama gde kroz zemljište i podzemne vode mogu da završe i u lancu ishrane. Manje od 10% baterija i sijalica na godišnjem nivou bude adekvatno zbrinuto, tako da najveći deo ovog opasnog otpada dospe u prirodu gde oslobađa olovo, kadmijum, živu i druge veoma toksične materijale. Sijalice i baterije su opasan otpad što znači da ne bi trebalo da ih bacamo u kontejner sa komunalnim otpadom. Kada dospeju na deponije, iz njih se oslobađaju štetne materije koje kroz zemljište dospevaju u lanac ishrane.
Pogon za preradu baterija nemamo. Procene su da svaki građanin potroši jedan kilogram baterija godišnje, dok je, primera radi, u 2020. godini na reciklažu u Nemačku (gde ih jedino šaljemo) otišlo samo 17 tona.\r\nPrema podacima Agencije za zaštitu životne sredine, u Srbiji se godišnje reciklira između 70 do 100 tona sijalica, a svaki građanin Srbije godišnje iskoristi jedan kilogram baterija koje dospevaju na deponije i zbog visoke toksičnosti dovode do zagađenja okoline.
Predviđanje je da će do 2030. godine količina proizvedenih litijum-jonskih baterija biti 2 miliona tona godišnje. Trenutno se reciklira manje od 5% tih baterija. No, ipak svest građana počinje da se budi i podiže generalno za ekološke teme.
Da država razmišlja o rešenju problema vidi se iz Programa upravljanja otpadom u Srbiji za period 2022-2031. kojim je planirano da se za odvojeno prikupljanje opasnog otpada iz domaćinstava uspostavi 169 reciklažnih dvorišta koja će biti operativna do kraja 2028. godine. U zavisnosti od gustine naseljenosti, planirano je uspostavljanje jednog ili više dvorišta u svakoj opštini, gde će građani donositi otpad koji se ne sme odlagati u kante, uključujući istrošene baterije i sijalice.
Komentari